Menu główne:
PIEŚŃ LEGIONÓW POLSKICH
WE WŁOSZECH
Jeszcze Polska nie umarła,
Kiedy my żyjemy
Co nam obca moc wydarła,
Szablą odbijemy.
Marsz, marsz, Dąbrowski,
Do Polski z ziemi włoski
Za Twoim przewodem
Złączem się z narodem.
Jak Czarnecki do Poznania
Wracał się przez morze
Dla ojczyzny ratowania
Po szwedzkim rozbiorze.
Marsz, marsz, Dąbrowski,
Do Polski z ziemi włoski
Za Twoim przewodem
Złączem się z narodem.
Przejdziem Wisłę, przejdziem Wartę,
Będziem Polakami,
Dał nam przykład Bona Parte,
Jak zwyciężać mamy.
Marsz, marsz, Dąbrowski,
Do Polski z ziemi włoski
Za Twoim przewodem
Złączem się z narodem.
Niemiec, Moskal nie osiędzie,
Gdy jąwszy pałasza,
Hasłem wszystkich zgoda będzie
I ojczyzna nasza.
Marsz, marsz, Dąbrowski,
Do Polski z ziemi włoski
Za Twoim przewodem
Złączem się z narodem.
Już tam ojciec do swej Basi
Mówi zapłakany:
"Słuchaj jeno, pono nasi
Biją w tarabany."
Marsz, marsz, Dąbrowski,
Do Polski z ziemi włoski
Za Twoim przewodem
Złączem się z narodem.
Na to wszystkie jedne głosy:
Dosyć tej niewoli
Mamy racławickie kosy,
Kościuszkę Bóg pozwoli.
Ten najpopularniejszy polski wiersz powstał w lipcu 1797r. w atmosferze życia legionowego w północno włoskim misteczku Reggio jako tekst żołnierksiej piosenki, dostosowany do popularnej melodi mazurka. Po raz pierwszy pieśń odpspiewano publicznie 20 lipca 1797r. na uroczystości ku czci twórcy Legionów, Jana Henryka Dąbrowskiego. Drukiem ogłoszono ją w Warszawie w roku 1806 w Kalenderzyku kieszonkowym patriotycznym na rok 1807 oraz po polsku i francusku w anonimowej ulotce zatytułowanej Mazurek Dąbrowskiego. Tekst utworu, skrócony w tym ostanim wydaniu czterech strof oraz zmieniony w układzie strof, stał się podstawą dzisiejszej wersji naszego hymnu narodowego.
Pieśń Legionów zyskała ogromną popularność zarówno na obczyźni, jak i na terenie wszytskich zaborów. Wyrażała bowiem wolę politycznego życia Polakówmimo utraty własnego państwa. Spiewano ją w okresie Księstwa Warszawskiego(1807-1813), a potem w czasie uroczystości i bitew powstania listopadowego. Jej tekst przerabiano uzupełniano i cytowano nezliczoną ilość razy, aktualizując go zwłaszcza w okresie walk o niepodległość. Nawiązywano do niej zarówno w sposób podniosły, jak i żartobliwy, a jej wartości i właściwości stawały się bliskie przedstawicielom wszytskich klas społecznych. Do mazurkowego rytmu anonimowej melodi Pieśni Legionów napisano także wiele innych utworów literackich.
Do melodii tej nawiązywali również wybitni kompozytorzy polscy i obcy. Rangę oficialnego hymnu narodowego Uzyskała Pieśń Legionów w roku 1927 decyzją Ministra Spraw Wewnętrznych. Po latach w Będominie koło Kościerzyny, gdzie urodził się Józef Wybicki, utowrzono Muzeum Hymnu Narodowego(1978).
Mazurek Dąbrowskiego, wyrażający program polityczny Legionów, stanowił łącznik między polityczną myślą oświecenia a ideami społeczno politycznymi wieku XIX. Na fakt ten zwrócił uwagę Adam Mickiewicz w wykładach College de France z 26 kwietnia i 6 maja 1842r. Pierwsze zaś słowa pieśni interpretował jako wyraz nowego, romantycznego już sposobu rozumienia i ojczyzny.
Ta myśl, dla Mickiewicza już oczywista, że poczucie narodowości i ojczystej wspólnoty jest sprawą serc i umysłów konkretnych jednostek, a nie terytorium i państwa, była w czasach zupełnie nowa i wymagała uzasadnienia. Powszechnie mniemano bowiem, że brak własnego państwa przekreśla także istnienie narodu. Pieśń Wybickiego utwierdzała w przekonaniu, że ojczyzna żyje, dopóki żyją jej synowie przechowujący ją w swoich sercach.
Pieśń Legionów dawała więc początek nowemu sposobowi myslenia o narodzie i ojczyznie, typowemu juz dla wieku XIX.
Mazurek Dabrowskiego jest najpopularniejszym wierszem polskim.